| 1 | Post tempus vero non longum, cum quidam iuvenis, cognatus regis, optime in quadam festivitate caneret alleluia, dixit imperator ad eundem episcopum: 'Bene modo cantavit ille clericus noster'. |
| 2 | Qui iuxta stulticiam suam ioculariter illa verba suspiciens et illum imperatoris cognatum nesciens, respondit: 'Sic, sic omnes perripariipossunt bubus agricolantibus vetrenere'. |
| 3 | Ad quod improbissimum responsum fulmineas in eum acies imperator intorquens attonitum terrae prostravit. |