| 1 | Sexagena teras cum limina mane senator, Esse tibi videor desidiosus eques, Quod non a prima discurram luce per urbem Et referam lassus basia mille domum. |
| 2 | Sed tu, purpureis ut des nova nomina fastis Aut Nomadum gentes Cappadocumve petas: At mihi, quem cogis medios abrumpere somnos Et matutinum ferre patique lutum, Quid petitur? Rupta cum pes vagus exit aluta Et subitus crassae decidit imber aquae Nec venit ablatis clamatus verna lacernis, Accedit gelidam servus ad auriculam Et 'Rogat ut secum cenes Laetorius' inquit. |
| 3 | Viginti nummis? non ego: malo famem, Quam sit cena mihi, tibi sit provincia merces, Et faciamus idem nec mereamur idem. |