| 1 | Parcius utaris, moneo, rapiente veredo, Prisce, nec in lepores tam violentus eas. |
| 2 | Saepe satisfecit praedae venator, et acri Decidit excussus, nec rediturus, equo. |
| 3 | Insidias et campus habet: nec fossa nec agger Nec sint saxa licet, fallere plana solent. |
| 4 | Non deerit qui tanta tibi spectacula praestet, Invidia fati sed leviore cadat. |
| 5 | Si te delectant animosa pericula, Tuscis - Tutior est virtus - insidiemur apris. |
| 6 | Quid te frena iuvant temeraria? saepius illis, Prisce, datum est equitem rumpere, quam leporem. |