| 1 | Qui nondum Stygias descendere quaerit ad umbras, Tonsorem fugiat, si sapit, Antiochum. |
| 2 | Alba minus saevis lacerantur bracchia cultris, Cum furit ad Phrygios enthea turba modos; Mitior inplicitas Alcon secat enterocelas Fractaque fabrili dedolat ossa manu. |
| 3 | Tondeat hic inopes Cynicos et Stoica menta Collaque pulverea nudet equina iuba. |
| 4 | Hic miserum Scythica sub rupe Promethea radat, Carnificem duro pectore poscet avem; Ad matrem fugiet Pentheus, ad Maenadas Orpheus, Antiochi tantum barbara tela sonent. |
| 5 | Haec quaecumque meo numeratis stigmata mento, In vetuli pyctae qualia fronte sedent, Non iracundis fecit gravis unguibus uxor: Antiochi ferrum est et scelerata manus. |
| 6 | Unus de cunctis animalibus hircus habet cor: Barbatus vivit, ne ferat Antiochum. |