| 1 | Donasti, Lupe, rus sub urbe nobis; Sed rus est mihi maius in fenestra. |
| 2 | Rus hoc dicere, rus potes vocare? In quo ruta facit nemus Dianae, Argutae tegit ala quod cicadae, Quod formica die comedit uno, Clusae cui folium rosae corona est; In quo non magis invenitur herba, Quam Cosmi folium piperve crudum; In quo nec cucumis iacere rectus Nec serpens habitare tota possit. |
| 3 | Urucam male pascit hortus unam, Consumpto moritur culex salicto, Et talpa est mihi fossor atque arator. |
| 4 | Non boletus hiare, non mariscae Ridere aut violae patere possunt. |
| 5 | Finis mus populatur et colono Tamquam sus Calydonius timetur, Et sublata volantis ungue Procnes In nido seges est hirundinino; Et cum stet sine falce mentulaque, Non est dimidio locus Priapo. |
| 6 | Vix implet cocleam peracta messis, Et mustum nuce condimus picata. |
| 7 | Errasti, Lupe, littera sed una: Nam quo tempore praedium dedisti, Mallem tu mihi prandium dedisses. |