| 1 | O molles tibi quindecim, Calene, Quos cum Sulpicia tua iugales Indulsit deus et peregit annos! O nox omnis et hora, quae notata est Caris litoris Indici lapillis! O quae proelia, quas utrimque pugnas Felix lectulus et lucerna vidit Nimbis ebria Nicerotianis! Vixisti tribus, o Calene, lustris: Aetas haec tibi tota conputatur Et solos numeras dies mariti. |
| 2 | Ex illis tibi si diu rogatam Lucem redderet Atropos vel unam, Malles, quam Pyliam quater senectam. |