| 1 | O temperatae dulce Formiae litus, Vos, cum severi fugit oppidum Martis Et inquietas fessus exuit curas, Apollinaris omnibus locis praefert. |
| 2 | Non ille sanctae dulce Tibur uxoris, Nec Tusculanos Algidosve secessus, Praeneste nec sic Antiumque miratur; Non blanda Circe Dardanisve Caieta Desiderantur, nec Marica nec Liris, Nec in Lucrina lota Salmacis vena. |
| 3 | Hic summa leni stringitur Thetis vento; Nec languet aequor, viva sed quies ponti Pictam phaselon adiuvante fert aura, Sicut puellae non amantis aestatem Mota salubre purpura venit frigus. |
| 4 | Nec saeta longo quaerit in mari praedam, Sed a cubili lectuloque iactatam Spectatus alte lineam trahit piscis. |
| 5 | Si quando Nereus sentit Aeoli regnum, Ridet procellas tuta de suo mensa: Piscina rhombum pascit et lupos vernas, Natat ad magistrum delicata muraena, Nomenculator mugilem citat notum, Et adesse iussi prodeunt senes mulli. |
| 6 | Frui sed istis quando Roma permittit? Quot Formianos inputat dies annus Negotiosis rebus urbis haerenti? O ianitores vilicique felices! Dominis parantur ista, serviunt vobis. |