| 1 | Aemiliae gentes et Apollineas Vercellas Et Phaethontei qui petis arva Padi, Ne vivam, nisi te, Domiti, dimitto libenter, Grata licet sine te sit mihi nulla dies: Sed desiderium tanti est, ut messe vel una Urbano releves colla perusta iugo. |
| 2 | I precor et totos avida cute combibe soles, - O quam formosus, dum peregrinus eris! Et venies albis non cognoscendus amicis Livebitque tuis pallida turba genis. |
| 3 | Sed via quem dederit, rapiet cito Roma colorem, Niliaco redeas tu licet ore niger. |