| 1 | Dixerat 'o mores! o tempora!' Tullius olim, Sacrilegum strueret cum Catilina nefas, Cum gener atque socer diris concurreret armis Maestaque civili caede maderet humus. |
| 2 | Cur nunc 'o mores!', cur nunc 'o tempora!' dicis? Quod tibi non placeat, Caeciliane, quid est? Nulla ducum feritas, nulla est insania ferri; Pace frui certa laetitiaque licet. |
| 3 | Non nostri faciunt, tibi quod tua tempora sordent, Sed faciunt mores, Caeciliane, tui. |