| 1 | Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae, Et queritur de te mentula sola nihil. |
| 2 | Illa siligineis pinguescit adultera cunnis, Convivam pascit nigra farina tuum; Incensura nives dominae Setina liquantur, Nos bibimus Corsi pulla venena cadi; Empta tibi nox est fundis non tota paternis, Non sua desertus rura sodalis arat; Splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis, Ducitur addictus, te futuente, cliens; Octo Syris suffulta datur lectica puellae, Nudum sandapilae pondus amicus erit. |
| 3 | I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos: Haec erat, haec cultris mentula digna tuis. |