| 1 | Temporibus nostris aetas cum cedat avorum Creverit et maior cum duce Roma suo, Ingenium sacri miraris deesse Maronis, Nec quemquam tanta bella sonare tuba. |
| 2 | Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones Vergiliumque tibi vel tua rura dabunt. |
| 3 | Iugera perdiderat miserae vicina Cremonae Flebat et abductas Tityrus aeger oves: Risit Tuscus eques, paupertatemque malignam Reppulit et celeri iussit abire fuga. |
| 4 | 'Accipe divitias et vatum maximus esto; Tu licet et nostrum' dixit 'Alexin ames'. |
| 5 | Adstabat domini mensis pulcherrimus ille Marmorea fundens nigra Falerna manu, Et libata dabat roseis carchesia labris, Quae poterant ipsum sollicitare Iovem. |
| 6 | Excidit attonito pinguis Galatea poetae Thestylis et rubras messibus usta genas; Protinus Italiam concepit et arma virumque, Qui modo vix Culicem fleverat ore rudi. |
| 7 | Quid Varios Marsosque loquar ditataque vatum Nomina, magnus erit quos numerare labor? Ergo ero Vergilius, si munera Maecenatis Des mihi? Vergilius non ero, Marsus ero. |