| 1 | Nescit, cui dederit Tyriam Crispinus abollam, Dum mutat cultus induiturque togam. |
| 2 | Quisquis habes, umeris sua munera redde, precamur: Non hoc Crispinus te, sed abolla rogat. |
| 3 | Non quicumque capit saturatas murice vestes, Nec nisi deliciis convenit iste color. |
| 4 | Si te praeda iuvat foedique insania lucri, Qua possis melius fallere, sume togam. |