| 1 | De praetoricia folium mihi, Paule, corona Mittis et hoc phialae nomen habere iubes. |
| 2 | Hac fuerat nuper nebula tibi pegma perunctum, Pallida quam rubri diluit unda croci. |
| 3 | An magis astuti derasa est ungue ministri Brattea, de fulcro quam reor esse tuo? Illa potest culicem longe sentire volantem Et minimi pinna papilionis agi; Exiguae volitat suspensa vapore lucernae Et leviter fuso rumpitur icta mero. |
| 4 | Hoc linitur sputo Iani caryota Kalendis, Quam fert cum parco sordidus asse cliens. |
| 5 | Lenta minus gracili crescunt colocasia filo, Plena magis nimio lilia sole cadunt; Nec vaga tam tenui discurrit aranea tela, Tam leve nec bombyx pendulus urguet opus. |
| 6 | Crassior in facie vetulae stat creta Fabullae, Crassior offensae bulla tumescit aquae; Fortior et tortos servat vesica capillos Et mutat Latias spuma Batava comas. |
| 7 | Hac cute Ledaeo vestitur pullus in ovo, Talia lunata splenia fronte sedent. |
| 8 | Quid tibi cum phiala, ligulam cum mittere possis, Mittere cum possis vel cocleare mihi, - Magna nimis loquimur - cocleam cum mittere possis, Denique cum possis mittere, Paule, nihil? |