| 1 | Nihil est miserius neque gulosius Santra. |
| 2 | Rectam vocatus cum cucurrit ad cenam, Quam tot diebus noctibusque captavit, Ter poscit apri glandulas, quater lumbum, Et utramque coxam leporis et duos armos, Nec erubescit peierare de turdo Et ostreorum rapere lividos cirros. |
| 3 | Buccis placentae sordidam linit mappam; Illic et uvae conlocantur ollares Et Punicorum pauca grana malorum Et excavatae pellis indecens volvae Et lippa ficus debilisque boletus. |
| 4 | Sed mappa cum iam mille rumpitur furtis, Rosos tepenti spondylos sinu condit Et devorato capite turturem truncum. |
| 5 | Colligere longa turpe nec putat dextra, Analecta quidquid et canes reliquerunt. |
| 6 | Nec esculenta sufficit gulae praeda, Mixto lagonam replet ad pedes vino. |
| 7 | Haec per ducentas cum domum tulit scalas Seque obserata clusit anxius cella Gulosus ille, postero die vendit. |