| 1 | Ut nova dona tibi, Caesar, Nilotica tellus Miserat hibernas ambitiosa rosas. |
| 2 | Navita derisit Pharios Memphiticus hortos, Urbis ut intravit limina prima tuae: Tantus veris honos et odorae gratia Florae, Tantaque Paestani gloria ruris erat; Sic quacumque vagus gressumque oculosque ferebat, Tonsilibus sertis omne rubebat iter. |
| 3 | At tu Romanae iussus iam cedere brumae, Mitte tuas messes, accipe, Nile, rosas. |