| 1 | Quae mihi praestiteris memini semperque tenebo. |
| 2 | Cur igitur taceo, Postume? Tu loqueris. |
| 3 | Incipio quotiens alicui tua dona referre, Protinus exclamat 'Dixerat ipse mihi'. |
| 4 | Non belle quaedam faciunt duo: sufficit unus Huic operi: si vis, ut loquar, ipse tace. |
| 5 | Crede mihi, quamvis ingentia, Postume, dona Auctoris pereunt garrulitate sui. |