| 1 | Donasse amicum tibi ducenta, Mancine, Nuper superbo laetus ore iactasti. |
| 2 | Quartus dies est, in schola poetarum Dum fabulamur, milibus decem dixti Emptas lacernas munus esse Pompullae, Sardonycha verum lineisque ter cinctum Duasque similes fluctibus maris gemmas Dedisse Bassam Caeliamque iurasti. |
| 3 | Here de theatro, Pollione cantante, Cum subito abires, dum fugis, loquebaris, Hereditatis tibi trecenta venisse, Et mane centum, et post meridie centum. |
| 4 | Quid tibi sodales fecimus mali tantum? Miserere iam, crudelis, et sile tandem. |
| 5 | Aut, si tacere lingua non potest ista, Aliquando narra, quod velimus audire. |