| 1 | Cum tibi trecenti consules, Vetustilla, Et tres capilli quattuorque sint dentes, Pectus cicadae, crus colorque formicae; Rugosiorem cum geras stola frontem Et araneorum cassibus pares mammas; Cum conparata rictibus tuis ora Niliacus habeat corcodilus angusta, Meliusque ranae garriant Ravennates, Et Atrianus dulcius culex cantet, Videasque quantum noctuae vident mane, Et illud oleas quod viri capellarum, Et anatis habeas orthopygium macrae, Senemque Cynicum vincat osseus cunnus; Cum te lucerna balneator extincta Admittat inter bustuarias moechas; Cum bruma mensem sit tibi per Augustum Regelare nec te pestilentia possit: Audes ducentas nuptuire post mortes Virumque demens cineribus tuis quaeris Prurire. |
| 2 | Quid si Sattiae velit saxum? Quis coniugem te, quis vocabit uxorem, Philomelus aviam quam vocaverat nuper? Quod si cadaver exigis tuum scalpi, Sternatur Acori de triclinio lectus, Talassionem qui tuum decet solus, Ustorque taedas praeferat novae nuptae: Intrare in istum sola fax potest cunnum. |