| 1 | Emi seu puerum togamve pexam Seu tres, ut puta, quattuorve libras, Sextus protinus ille fenerator, Quem nostis veterem meum sodalem, Ne quid forte petam timet cavetque, Et secum, sed ut audiam, susurrat: 'Septem milia debeo Secundo, Phoebo quattuor, undecim Phileto, Et quadrans mihi nullus est in arca'. |
| 2 | O grande ingenium mei sodalis! Durum est, Sexte, negare, cum rogaris, Quanto durius, antequam rogeris! |