| 1 | 'Ride si sapis, o puella, ride' Paelignus, puto, dixerat poeta. |
| 2 | Sed non dixerat omnibus puellis. |
| 3 | Verum ut dixerit omnibus puellis, Non dixit tibi: tu puella non es, Et tres sunt tibi, Maximina, dentes, Sed plane piceique buxeique. |
| 4 | Quare si speculo mihique credis, Debes non aliter timere risum, Quam ventum Spanius manumque Priscus, Quam cretata timet Fabulla nimbum, Cerussata timet Sabella solem. |
| 5 | Voltus indue tu magis severos, Quam coniunx Priami nurusque maior. |
| 6 | Mimos ridiculi Philistionis Et convivia nequiora vita Et quidquid lepida procacitate Laxat perspicuo labella risu. |
| 7 | Te maestae decet adsidere matri Lugentive virum piumve fratrem, Et tantum tragicis vacare Musis. |
| 8 | At tu iudicium secuta nostrum Plora, si sapis, o puella, plora. |