| 1 | Hos tibi, Phoebe, vovet totos a vertice crines Encolpos, domini centurionis amor, Grata Pudens meriti tulerit cum praemia pili. |
| 2 | Quam primum longas, Phoebe, recide comas, Dum nulla teneri sordent lanugine voltus Dumque decent fusae lactea colla iubae; Utque tuis longum dominusque puerque fruantur Muneribus, tonsum fac cito, sero virum. |