Martialis, 12, LXII.
| 1 | Antiqui rex magne poli mundique prioris, |
| 2 | Sub quo pigra quies nec labor ullus erat, |
| 3 | Nec regale nimis fulmen nec fulmine digni, |
| 4 | Scissa nec ad Manes, sed sibi dives humus: |
| 5 | Laetus ad haec facilisque veni sollemnia Prisci |
| 6 | Gaudia: cum sacris te decet esse tuis. |
| 7 | Tu reducem patriae sexta, pater optime, bruma |
| 8 | Pacifici Latia reddis ab urbe Numae. |
| 9 | Cernis, ut Ausonio similis tibi pompa macello |
| 10 | Pendeat et quantus luxurietur honos? |
| 11 | Quam non parca manus largaeque nomismata mensae, |
| 12 | Quae, Saturne, tibi pernumerentur opes? |
| 13 | Utque sit his pretium meritis et gratia maior, |
| 14 | Et pater et frugi sic tua sacra colit. |
| 15 | At tu sancte - tuo sic semper amere Decembri - |
| 16 | Hos illi iubeas saepe redire dies. |