Martialis, 12, XXIX.
| 1 | Sexagena teras cum limina mane senator, |
| 2 | Esse tibi videor desidiosus eques, |
| 3 | Quod non a prima discurram luce per urbem |
| 4 | Et referam lassus basia mille domum. |
| 5 | Sed tu, purpureis ut des nova nomina fastis |
| 6 | Aut Nomadum gentes Cappadocumve petas: |
| 7 | At mihi, quem cogis medios abrumpere somnos |
| 8 | Et matutinum ferre patique lutum, |
| 9 | Quid petitur? Rupta cum pes vagus exit aluta |
| 10 | Et subitus crassae decidit imber aquae |
| 11 | Nec venit ablatis clamatus verna lacernis, |
| 12 | Accedit gelidam servus ad auriculam |
| 13 | Et 'Rogat ut secum cenes Laetorius' inquit. |
| 14 | Viginti nummis? non ego: malo famem, |
| 15 | Quam sit cena mihi, tibi sit provincia merces, |
| 16 | Et faciamus idem nec mereamur idem. |