Martialis, 12, XIV.
| 1 | Parcius utaris, moneo, rapiente veredo, |
| 2 | Prisce, nec in lepores tam violentus eas. |
| 3 | Saepe satisfecit praedae venator, et acri |
| 4 | Decidit excussus, nec rediturus, equo. |
| 5 | Insidias et campus habet: nec fossa nec agger |
| 6 | Nec sint saxa licet, fallere plana solent. |
| 7 | Non deerit qui tanta tibi spectacula praestet, |
| 8 | Invidia fati sed leviore cadat. |
| 9 | Si te delectant animosa pericula, Tuscis |
| 10 | - Tutior est virtus - insidiemur apris. |
| 11 | Quid te frena iuvant temeraria? saepius illis, |
| 12 | Prisce, datum est equitem rumpere, quam leporem. |