Martialis, 11, LXXXIV.
| 1 | Qui nondum Stygias descendere quaerit ad umbras, |
| 2 | Tonsorem fugiat, si sapit, Antiochum. |
| 3 | Alba minus saevis lacerantur bracchia cultris, |
| 4 | Cum furit ad Phrygios enthea turba modos; |
| 5 | Mitior inplicitas Alcon secat enterocelas |
| 6 | Fractaque fabrili dedolat ossa manu. |
| 7 | Tondeat hic inopes Cynicos et Stoica menta |
| 8 | Collaque pulverea nudet equina iuba. |
| 9 | Hic miserum Scythica sub rupe Promethea radat, |
| 10 | Carnificem duro pectore poscet avem; |
| 11 | Ad matrem fugiet Pentheus, ad Maenadas Orpheus, |
| 12 | Antiochi tantum barbara tela sonent. |
| 13 | Haec quaecumque meo numeratis stigmata mento, |
| 14 | In vetuli pyctae qualia fronte sedent, |
| 15 | Non iracundis fecit gravis unguibus uxor: |
| 16 | Antiochi ferrum est et scelerata manus. |
| 17 | Unus de cunctis animalibus hircus habet cor: |
| 18 | Barbatus vivit, ne ferat Antiochum. |