Martialis, 11, XXXIX.
| 1 | Cunarum fueras motor, Charideme, mearum |
| 2 | Et pueri custos adsiduusque comes. |
| 3 | Iam mihi nigrescunt tonsa sudaria barba |
| 4 | Et queritur labris puncta puella meis; |
| 5 | Sed tibi non crevi: te noster vilicus horret, |
| 6 | Te dispensator, te domus ipsa pavet. |
| 7 | Ludere nec nobis, nec tu permittis amare; |
| 8 | Nil mihi vis et vis cuncta licere tibi. |
| 9 | Corripis, observas, quereris, suspiria ducis, |
| 10 | Et vix a ferulis temperat ira tua. |
| 11 | Si Tyrios sumpsi cultus unxive capillos, |
| 12 | Exclamas 'Numquam fecerat ista pater'; |
| 13 | Et numeras nostros adstricta fronte trientes, |
| 14 | Tamquam de cella sit cadus ille tua. |
| 15 | Desine; non possum libertum ferre Catonem. |
| 16 | Esse virum iam me dicet amica tibi. |