Martialis, 11, XVIII.
| 1 | Donasti, Lupe, rus sub urbe nobis; |
| 2 | Sed rus est mihi maius in fenestra. |
| 3 | Rus hoc dicere, rus potes vocare? |
| 4 | In quo ruta facit nemus Dianae, |
| 5 | Argutae tegit ala quod cicadae, |
| 6 | Quod formica die comedit uno, |
| 7 | Clusae cui folium rosae corona est; |
| 8 | In quo non magis invenitur herba, |
| 9 | Quam Cosmi folium piperve crudum; |
| 10 | In quo nec cucumis iacere rectus |
| 11 | Nec serpens habitare tota possit. |
| 12 | Urucam male pascit hortus unam, |
| 13 | Consumpto moritur culex salicto, |
| 14 | Et talpa est mihi fossor atque arator. |
| 15 | Non boletus hiare, non mariscae |
| 16 | Ridere aut violae patere possunt. |
| 17 | Finis mus populatur et colono |
| 18 | Tamquam sus Calydonius timetur, |
| 19 | Et sublata volantis ungue Procnes |
| 20 | In nido seges est hirundinino; |
| 21 | Et cum stet sine falce mentulaque, |
| 22 | Non est dimidio locus Priapo. |
| 23 | Vix implet cocleam peracta messis, |
| 24 | Et mustum nuce condimus picata. |
| 25 | Errasti, Lupe, littera sed una: |
| 26 | Nam quo tempore praedium dedisti, |
| 27 | Mallem tu mihi prandium dedisses. |