Martialis, 10, XCVI.
| 1 | Saepe loquar nimium gentes quod, Avite, remotas, |
| 2 | Miraris, Latia factus in urbe senex, |
| 3 | Auriferumque Tagum sitiam patriumque Salonem |
| 4 | Et repetam saturae sordida rura casae. |
| 5 | Illa placet tellus, in qua res parva beatum |
| 6 | Me facit et tenues luxuriantur opes: |
| 7 | Pascitur hic, ibi pascit ager; tepet igne maligno |
| 8 | Hic focus, ingenti lumine lucet ibi; |
| 9 | Hic pretiosa fames conturbatorque macellus, |
| 10 | Mensa ibi divitiis ruris operta sui; |
| 11 | Quattuor hic aestate togae pluresve teruntur, |
| 12 | Autumnis ibi me quattuor una tegit. |
| 13 | I, cole nunc reges, quidquid non praestat amicus |
| 14 | Cum praestare tibi possit, Avite, locus. |