Martialis, 10, XCII.
| 1 | Marri, quietae cultor et comes vitae, |
| 2 | Quo cive prisca gloriatur Atina, |
| 3 | Has tibi gemellas barbari decus luci |
| 4 | Conmendo pinus ilicesque Faunorum |
| 5 | Et semidocta vilici manu structas |
| 6 | Tonantis aras horridique Silvani, |
| 7 | Quas pinxit agni saepe sanguis aut haedi, |
| 8 | Dominamque sancti virginem deam templi, |
| 9 | Et quem sororis hospitem vides castae |
| 10 | Martem mearum principem Kalendarum, |
| 11 | Et delicatae laureum nemus Florae, |
| 12 | In quod Priapo persequente confugit. |
| 13 | Hoc omne agelli mite parvuli numen |
| 14 | Seu tu cruore sive ture placabis: |
| 15 | 'Ubicumque vester Martialis est,' dices, |
| 16 | 'Hac, ecce, mecum dextera litat vobis |
| 17 | Absens sacerdos; vos putate praesentem |
| 18 | Et date duobus quidquid alter optabit.' |