Martialis, 10, LXXV.
| 1 | Milia viginti quondam me Galla poposcit |
| 2 | Et, fateor, magno non erat illa nimis. |
| 3 | Annus abit: 'Bis quina dabis sestertia' dixit. |
| 4 | Poscere plus visa est quam prius illa mihi. |
| 5 | Iam duo poscenti post sextum milia mensem |
| 6 | Mille dabam nummos. Noluit accipere. |
| 7 | Transierant binae forsan trinaeve Kalendae, |
| 8 | Aureolos ultro quattuor ipsa petit. |
| 9 | Non dedimus. Centum iussit me mittere nummos: |
| 10 | Sed visa est nobis haec quoque summa gravis. |
| 11 | Sportula nos iunxit quadrantibus arida centum; |
| 12 | Hanc voluit: puero diximus esse datam. |
| 13 | Inferius numquid potuit descendere? fecit. |
| 14 | Dat gratis, ultro dat mihi Galla: nego. |