Martialis, 10, LXX.
| 1 | Quod mihi vix unus toto liber exeat anno, |
| 2 | Desidiae tibi sum, docte Potite, reus. |
| 3 | Iustius at quanto mirere, quod exeat unus, |
| 4 | Labantur toti cum mihi saepe dies. |
| 5 | Non resalutantis video nocturnus amicos, |
| 6 | Gratulor et multis, nemo, Potite, mihi. |
| 7 | Nunc ad luciferam signat mea gemma Dianam, |
| 8 | Nunc me prima sibi, nunc sibi quinta rapit. |
| 9 | Nunc consul praetorve tenet reducesque choreae, |
| 10 | Auditur toto saepe poeta die. |
| 11 | Sed nec causidico possis inpune negare, |
| 12 | Nec si te rhetor grammaticusve rogent. |
| 13 | Balnea post decumam lasso centumque petuntur |
| 14 | Quadrantes. Fiet quando, Potite, liber? |