Martialis, 10, XII.
| 1 | Aemiliae gentes et Apollineas Vercellas |
| 2 | Et Phaethontei qui petis arva Padi, |
| 3 | Ne vivam, nisi te, Domiti, dimitto libenter, |
| 4 | Grata licet sine te sit mihi nulla dies: |
| 5 | Sed desiderium tanti est, ut messe vel una |
| 6 | Urbano releves colla perusta iugo. |
| 7 | I precor et totos avida cute combibe soles, - |
| 8 | O quam formosus, dum peregrinus eris! |
| 9 | Et venies albis non cognoscendus amicis |
| 10 | Livebitque tuis pallida turba genis. |
| 11 | Sed via quem dederit, rapiet cito Roma colorem, |
| 12 | Niliaco redeas tu licet ore niger. |