Martialis, 9, XCII.
| 1 | Quae mala sint domini, quae servi commoda, nescis, |
| 2 | Condyle, qui servum te gemis esse diu. |
| 3 | Dat tibi securos vilis tegeticula somnos, |
| 4 | Pervigil in pluma Gaius, ecce, iacet. |
| 5 | Gaius a prima tremebundus luce salutat |
| 6 | Tot dominos, at tu, Condyle, nec dominum. |
| 7 | 'Quod debes, Gai, redde' inquit Phoebus et illinc |
| 8 | Cinnamus: hoc dicit, Condyle, nemo tibi. |
| 9 | Tortorem metuis? podagra cheragraque secatur |
| 10 | Gaius et mallet verbera mille pati. |
| 11 | Quod nec mane vomis nec cunnum, Condyle, lingis, |
| 12 | Non mavis, quam ter Gaius esse tuus? |