Martialis, 9, LXI.
| 1 | In Tartesiacis domus est notissima terris, |
| 2 | Qua dives placidum Corduba Baetin amat, |
| 3 | Vellera nativo pallent ubi flava metallo |
| 4 | Et linit Hesperium brattea viva pecus. |
| 5 | Aedibus in mediis totos amplexa penates |
| 6 | Stat platanus densis Caesariana comis, |
| 7 | Hospitis invicti posuit quam dextera felix, |
| 8 | Coepit et ex illa crescere virga manu. |
| 9 | Auctorem dominumque nemus sentire videtur: |
| 10 | Sic viret et ramis sidera celsa petit. |
| 11 | Saepe sub hac madidi luserunt arbore Fauni, |
| 12 | Terruit et tacitam fistula sera domum; |
| 13 | Dumque fugit solos nocturnum Pana per agros, |
| 14 | Saepe sub hac latuit rustica fronde Dryas. |
| 15 | Atque oluere lares comissatore Lyaeo, |
| 16 | Crevit et effuso laetior umbra mero; |
| 17 | Hesternisque rubens deiecta est herba coronis, |
| 18 | Atque suas potuit dicere nemo rosas. |
| 19 | O dilecta deis, o magni Caesaris arbor, |
| 20 | Ne metuas ferrum sacrilegosque focos. |
| 21 | Perpetuos sperare licet tibi frondis honores: |
| 22 | Non Pompeianae te posuere manus. |