Martialis, 9, XLIII.
| 1 | Hic qui dura sedens porrecto saxa leone |
| 2 | Mitigat, exiguo magnus in aere deus, |
| 3 | Quaeque tulit, spectat resupino sidera vultu, |
| 4 | Cuius laeva calet robore, dextra mero: |
| 5 | Non est fama recens nec nostri gloria caeli; |
| 6 | Nobile Lysippi munus opusque vides. |
| 7 | Hoc habuit numen Pellaei mensa tyranni, |
| 8 | Qui cito perdomito victor in orbe iacet; |
| 9 | Hunc puer ad Libycas iuraverat Hannibal aras; |
| 10 | Iusserat hic Sullam ponere regna trucem. |
| 11 | Offensus variae tumidis terroribus aulae |
| 12 | Privatos gaudet nunc habitare lares, |
| 13 | Utque fuit quondam placidi conviva Molorchi, |
| 14 | Sic voluit docti Vindicis esse deus. |