| 1 | Latonae venerande nepos, qui mitibus herbis |
| 2 | Parcarum exoras pensa brevesque colos, |
| 3 | Hos tibi laudatos domino, rata vota, capillos |
| 4 | Ille tuus Latia misit ab urbe puer; |
| 5 | Addidit et nitidum sacratis crinibus orbem, |
| 6 | Quo felix facies iudice tuta fuit. |
| 7 | Tu iuvenale decus serva, ne pulchrior ille |
| 8 | In longa fuerit quam breviore coma. |