Martialis, 9, II.
| 1 | Pauper amicitiae cum sis, Lupe, non es amicae, |
| 2 | Et queritur de te mentula sola nihil. |
| 3 | Illa siligineis pinguescit adultera cunnis, |
| 4 | Convivam pascit nigra farina tuum; |
| 5 | Incensura nives dominae Setina liquantur, |
| 6 | Nos bibimus Corsi pulla venena cadi; |
| 7 | Empta tibi nox est fundis non tota paternis, |
| 8 | Non sua desertus rura sodalis arat; |
| 9 | Splendet Erythraeis perlucida moecha lapillis, |
| 10 | Ducitur addictus, te futuente, cliens; |
| 11 | Octo Syris suffulta datur lectica puellae, |
| 12 | Nudum sandapilae pondus amicus erit. |
| 13 | I nunc et miseros, Cybele, praecide cinaedos: |
| 14 | Haec erat, haec cultris mentula digna tuis. |