Martialis, 8, LV.
| 1 | Temporibus nostris aetas cum cedat avorum |
| 2 | Creverit et maior cum duce Roma suo, |
| 3 | Ingenium sacri miraris deesse Maronis, |
| 4 | Nec quemquam tanta bella sonare tuba. |
| 5 | Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones |
| 6 | Vergiliumque tibi vel tua rura dabunt. |
| 7 | Iugera perdiderat miserae vicina Cremonae |
| 8 | Flebat et abductas Tityrus aeger oves: |
| 9 | Risit Tuscus eques, paupertatemque malignam |
| 10 | Reppulit et celeri iussit abire fuga. |
| 11 | 'Accipe divitias et vatum maximus esto; |
| 12 | Tu licet et nostrum' dixit 'Alexin ames.' |
| 13 | Adstabat domini mensis pulcherrimus ille |
| 14 | Marmorea fundens nigra Falerna manu, |
| 15 | Et libata dabat roseis carchesia labris, |
| 16 | Quae poterant ipsum sollicitare Iovem. |
| 17 | Excidit attonito pinguis Galatea poetae |
| 18 | Thestylis et rubras messibus usta genas; |
| 19 | Protinus Italiam concepit et arma virumque, |
| 20 | Qui modo vix Culicem fleverat ore rudi. |
| 21 | Quid Varios Marsosque loquar ditataque vatum |
| 22 | Nomina, magnus erit quos numerare labor? |
| 23 | Ergo ero Vergilius, si munera Maecenatis |
| 24 | Des mihi? Vergilius non ero, Marsus ero. |