| 1 | Nescit, cui dederit Tyriam Crispinus abollam, |
| 2 | Dum mutat cultus induiturque togam. |
| 3 | Quisquis habes, umeris sua munera redde, precamur: |
| 4 | Non hoc Crispinus te, sed abolla rogat. |
| 5 | Non quicumque capit saturatas murice vestes, |
| 6 | Nec nisi deliciis convenit iste color. |
| 7 | Si te praeda iuvat foedique insania lucri, |
| 8 | Qua possis melius fallere, sume togam. |