Martialis, 8, XXVIII.
| 1 | Dic, toga, facundi gratum mihi munus amici, |
| 2 | Esse velis cuius fama decusque gregis? |
| 3 | Apula Ledaei tibi floruit herba Phalanthi, |
| 4 | Qua saturat Calabris culta Galaesus aquis? |
| 5 | An Tartesiacus stabuli nutritor Hiberi |
| 6 | Baetis in Hesperia te quoque lavit ove? |
| 7 | An tua multifidum numeravit lana Timavum, |
| 8 | Quem pius astrifero Cyllarus ore bibit? |
| 9 | Te nec Amyclaeo decuit livere veneno, |
| 10 | Nec Miletos erat vellere digna tuo. |
| 11 | Lilia tu vincis nec adhuc delapsa ligustra, |
| 12 | Et Tiburtino monte quod alget ebur; |
| 13 | Spartanus tibi cedet olor Paphiaeque columbae, |
| 14 | Cedet Erythraeis eruta gemma vadis: |
| 15 | Sed licet haec primis nivibus sint aemula dona, |
| 16 | Non sunt Parthenio candidiora suo. |
| 17 | Non ego praetulerim Babylonos picta superbae |
| 18 | Texta, Samiramia quae variantur acu; |
| 19 | Non Athamanteo potius me mirer in auro, |
| 20 | Aeolium dones si mihi, Phrixe, pecus. |
| 21 | O quantos risus pariter spectata movebit |
| 22 | Cum Palatina nostra lacerna toga! |