Martialis, 7, XLVII.
| 1 | Doctorum Licini celeberrime Sura virorum, |
| 2 | Cuius prisca gravis lingua reduxit avos, |
| 3 | Redderis - heu, quanto fatorum munere! - nobis, |
| 4 | Gustata Lethes paene remissus aqua. |
| 5 | Perdiderant iam vota metum securaque flebat |
| 6 | Tristitia, et lacrimis iamque peractus eras: |
| 7 | Non tulit invidiam taciti regnator Averni |
| 8 | Et raptas Fatis reddidit ipse colus. |
| 9 | Scis igitur, quantas hominum mors falsa querellas |
| 10 | Moverit, et frueris posteritate tua. |
| 11 | Vive velut rapto fugitivaque gaudia carpe: |
| 12 | Perdiderit nullum vita reversa diem. |