Martialis, 6, LXXXV.
| 1 | Editur en sextus sine te mihi, Rufe Camoni, |
| 2 | Nec te lectorem sperat, amice, liber: |
| 3 | Impia Cappadocum tellus et numine laevo |
| 4 | Visa tibi cineres reddit et ossa patri. |
| 5 | Funde tuo lacrimas orbata Bononia Rufo, |
| 6 | Et resonet tota planctus in Aemilia: |
| 7 | Heu qualis pietas, heu quam brevis occidit aetas! |
| 8 | Viderat Alphei praemia quinta modo. |
| 9 | Pectore tu memori nostros evolvere lusus, |
| 10 | Tu solitus totos, Rufe, tenere iocos, |
| 11 | Accipe cum fletu maesti breve carmen amici |
| 12 | Atque haec absentis tura fuisse puta. |