| 1 | Ut nova dona tibi, Caesar, Nilotica tellus |
| 2 | Miserat hibernas ambitiosa rosas. |
| 3 | Navita derisit Pharios Memphiticus hortos, |
| 4 | Urbis ut intravit limina prima tuae: |
| 5 | Tantus veris honos et odorae gratia Florae, |
| 6 | Tantaque Paestani gloria ruris erat; |
| 7 | Sic quacumque vagus gressumque oculosque ferebat, |
| 8 | Tonsilibus sertis omne rubebat iter. |
| 9 | At tu Romanae iussus iam cedere brumae, |
| 10 | Mitte tuas messes, accipe, Nile, rosas. |