Martialis, 6, LXIV.
| 1 | Cum sis nec rigida Fabiorum gente creatus |
| 2 | Nec qualem Curio, dum prandia portat aranti, |
| 3 | Hirsuta peperit rubicunda sub ilice coniunx, |
| 4 | Sed patris ad speculum tonsi matrisque togatae |
| 5 | Filius et possit sponsam te sponsa vocare: |
| 6 | Emendare meos, quos novit fama, libellos |
| 7 | Et tibi permittis felicis carpere nugas, - |
| 8 | Has, inquam, nugas, quibus aurem advertere totam |
| 9 | Non aspernantur proceres urbisque forique, |
| 10 | Quas et perpetui dignantur scrinia Sili |
| 11 | Et repetit totiens facundo Regulus ore, |
| 12 | Quique videt propius magni certamina Circi |
| 13 | Laudat Aventinae vicinus Sura Dianae, |
| 14 | Ipse etiam tanto dominus sub pondere rerum |
| 15 | Non dedignatur bis terque revolvere Caesar. |
| 16 | Sed tibi plus mentis, tibi cor limante Minerva |
| 17 | Acrius et tenues finxerunt pectus Athenae. |
| 18 | Ne valeam, si non multo sapit altius illud, |
| 19 | Quod cum panticibus laxis et cum pede grandi |
| 20 | Et rubro pulmone vetus nasisque timendum |
| 21 | Omnia crudelis lanius per compita portat. |
| 22 | Audes praeterea, quos nullus noverit, in me |
| 23 | Scribere versiculos miseras et perdere chartas. |
| 24 | At si quid nostrae tibi bilis inusserit ardor, |
| 25 | Vivet et haerebit totoque legetur in orbe, |
| 26 | Stigmata nec vafra delebit Cinnamus arte. |
| 27 | Sed miserere tui, rabido nec perditus ore |
| 28 | Fumantem nasum vivi temptaveris ursi. |
| 29 | Sit placidus licet et lambat digitosque manusque, |
| 30 | Si dolor et bilis, si iusta coegerit ira, |
| 31 | Ursus erit: vacua dentes in pelle fatiges |
| 32 | Et tacitam quaeras, quam possis rodere, carnem. |