| 1 | Quae mihi praestiteris memini semperque tenebo. |
| 2 | Cur igitur taceo, Postume? Tu loqueris. |
| 3 | Incipio quotiens alicui tua dona referre, |
| 4 | Protinus exclamat 'Dixerat ipse mihi.' |
| 5 | Non belle quaedam faciunt duo: sufficit unus |
| 6 | Huic operi: si vis, ut loquar, ipse tace. |
| 7 | Crede mihi, quamvis ingentia, Postume, dona |
| 8 | Auctoris pereunt garrulitate sui. |