Martialis, 4, XLII.
| 1 | Si quis forte mihi possit praestare roganti, |
| 2 | Audi, quem puerum, Flacce, rogare velim. |
| 3 | Niliacis primum puer hic nascatur in oris: |
| 4 | Nequitias tellus scit dare nulla magis. |
| 5 | Sit nive candidior: namque in Mareotide fusca |
| 6 | Pulchrior est, quanto rarior, iste color. |
| 7 | Lumina sideribus certent mollesque flagellent |
| 8 | Colla comae: tortas non amo, Flacce, comas. |
| 9 | Frons brevis atque modus leviter sit naribus uncis, |
| 10 | Paestanis rubeant aemula labra rosis. |
| 11 | Saepe et nolentem cogat nolitque volentem, |
| 12 | Liberior domino saepe sit ille suo; |
| 13 | Et timeat pueros, excludat saepe puellas: |
| 14 | Vir reliquis, uni sit puer ille mihi. |
| 15 | 'Iam scio, nec fallis: nam me quoque iudice verum est. |
| 16 | Talis erat' dices 'noster Amazonicus.' |