| 1 | Emi seu puerum togamve pexam |
| 2 | Seu tres, ut puta, quattuorve libras, |
| 3 | Sextus protinus ille fenerator, |
| 4 | Quem nostis veterem meum sodalem, |
| 5 | Ne quid forte petam timet cavetque, |
| 6 | Et secum, sed ut audiam, susurrat: |
| 7 | 'Septem milia debeo Secundo, |
| 8 | Phoebo quattuor, undecim Phileto, |
| 9 | Et quadrans mihi nullus est in arca.' |
| 10 | O grande ingenium mei sodalis! |
| 11 | Durum est, Sexte, negare, cum rogaris, |
| 12 | Quanto durius, antequam rogeris! |