Martialis, 1, XCIX.
| 1 | Non plenum modo vicies habebas, |
| 2 | Sed tam prodigus atque liberalis |
| 3 | Et tam lautus eras, Calene, ut omnes |
| 4 | Optarent tibi centies amici. |
| 5 | Audit vota deus precesque nostras |
| 6 | Atque intra, puto, septimas Kalendas |
| 7 | Mortes hoc tibi quattuor dederunt. |
| 8 | At tu sic quasi non foret relictum, |
| 9 | Sed raptum tibi centies, abisti |
| 10 | In tantam miser esuritionem, |
| 11 | Ut convivia sumptuosiora, |
| 12 | Toto quae semel apparas in anno, |
| 13 | Nigrae sordibus explices monetae, |
| 14 | Et septem veteres tui sodales |
| 15 | Constemus tibi plumbea selibra. |
| 16 | Quid dignum meritis precemur istis? |
| 17 | Optamus tibi milies, Calene. |
| 18 | Hoc si contigerit, fame peribis. |