monumenta.ch > Iustinus > 7 > 12
Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 11] <<<     >>> [cap. 13]

Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 12]

1 In aliquibus par paene splendor amborum est, ut in his: spargit rara ungula rores
sanguineos, mixtaque cruor calcatur arena.2
Αἵματι δ᾽ ἄξων
έρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἱ περὶ δίφρον.3
Et luce coruscus aena.4
Αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων ...
Quaerit pars semina flammae.5
Σπέρμα πυρὸς σώζων ...
Indum sanguineo veluti violaverit ostro
si quis ebur ...
Ὡς δ᾽ ὅτε τίς τ᾽ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μίηνῃ.6
Si tangere portus
infandum caput ac terris adnare necesse est
et sic fata Iovis poscunt, hic terminus haeret,
at bello audacis populi vexatus et armis,
finibus extorris, complexu avulsus Iuli
auxilium imploret videatque indigna suorum
funera, nec cum se sub leges pacis iniquae
tradiderit, regno aut optata luce fruatur,
sed cadat ante diem mediaque inhumatus arena.7
Κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε κυανοχαῖτα•
εἰ ἐτεόν γε σός εἰμι, πατὴρ δ᾽ ἐμὸς εὔχεαι εἶναι,
δὸς μὴ Ὀδυσσῆα πτολιπόρθιον οἴκαδ᾽ ἱκέσθαι,
ἀλλ᾽ εἰ καί οἱ μοῖρα φίλους τ᾽ ἰδέειν καὶ ἰκέσθαι
οἶκον ἐς ὑψόφορον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν,
ὀψὲ κακῶς ἔλθοι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους,
νηὸς ἐπ᾽ ἀλλοτρίης, εὕροι δ᾽ ἐν πήματα οἴκῳ.8
Proxima Circaeae raduntur litora terrae,
dives inaccessos ubi Solis filia lucos
assiduo resonat cantu tectisque superbis
urit odoratam nocturna in lumina cedrum,
arguto tenues percurrens pectine telas.9
Ἤϊεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη
ναῖεν ἐϋπλόκαμος, δεινὴ θεός, αὐδήεσσα.10
Πῦρ μὲν ἐπ᾽ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δ᾽ ὀδμὴ
κέδρου τ᾽ εὐκεάτοιο θύου τ᾽ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει
δαιομένων• ἡ δ᾽ ἔνδον ἀοιδιάουσ᾽ ὀπὶ καλῇ
ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδ᾽ ὕφαινεν.11
... Maeonio regi quem serva Licymnia furtim
sustulerat vetitisque ad Troiam miserat armis.12
Βουκολίων δ᾽ ἦν υἱὸς ἀγαυοῦ Λαομέδοντος
πρεσβύτατος γενεήν, σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ.13
Ille autem expirans: "non me, quicumque es, inulto,
victor, nec longum laetabere: te quoque fata
prospectant paria atque eadem mox arva tenebis".14
Ad quae subridens mixta Mezentius ira:
"nunc morere, ast de me divum pater atque hominum rex
viderit.15 "
Ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ᾽ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
οὔ θην οὐδ᾽ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή,
χερσὶ δαμέντ᾽ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο.16
Et alibi: τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεὺς•
"τέθναθι• κῆρα δ᾽ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ᾽ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι".17
Qualis ubi aut leporem aut candenti corpore cycnum
sustulit alta petens pedibus Iovis armiger uncis,
quaesitum aut matri multis balatibus agnum
Martius a stabulis rapuit lupus: undique clamor
tollitur, invadunt et fossas aggere complent.18
Οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ᾽ αἰετὸς ὑψιπετήεις,
ὅς τ᾽ εἶσιν πεδίονδε διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
ἀρπάξων ἢ ἄρν᾽ ἁμαλὴν ἢ πτῶκα λαγωόν•
ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.Macrobius HOME
bav1575.220 bnf6371.133 bus14.176

Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 11] <<<     >>> [cap. 13]
monumenta.ch > Iustinus > 7 > 12

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik