monumenta.ch > Isidorus > 41 > 6 > 9 > 15 > 1 > 14 > 12 > 6 > 9 > 13 > 10 > 8 > 1 > 6 > 12 > 9 > 8 > 11 > 5 > 14 > 15 > 35 > 1 > 5 > 6
Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 5] <<<     >>> [cap. 7]

Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 6]

1 Alia tempestas Aeneae hic et illic Vlixis, numerosis ambae versibus.2 Sed incipiunt haec ita: postquam altum tenuere rates nec iam amplius ulla ...
Ille ait: ἀλλ᾽ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη ...
Accipe et haec, manuum tibi quae monumenta mearum
sint, puer ...
Τῇ νῦν καί σοι τοῦτο, τέκος, κειμήλιον ἔστω,
μνῆμ᾽ Ἑλένης χειρῶν ...
Tendunt vela Noti: fugimus spumantibus undis,
qua cursum ventusque gubernatorque vocabat.3
Ἡμεῖς δ᾽ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
ἥμεθα• τὴν δ᾽ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ᾽ ἴθυνε.4
Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis
obsidet atque imo barathri ter gurgite vastos
sorbet in abruptum fluctus rursusque sub auras
erigit alternos et sidera verberat unda.5
At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris
ora exertantem et naves in saxa trahentem.6
Prima hominis facies et pulchro pectore virgo
pube tenus, postrema immani corpore pistris,
delphinum caudas utero commissa luporum.7
Praestat Trinacrii metas lustrare Pachyni
cessantem, longos et circumflectere cursus,
quam semel informem vasto vidisse sub antro
Scyllam et caeruleis canibus resonantia saxa.8
Homerus de Charybdi: δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.9
Ἦ τοι ὅτ᾽ ἐξεμέσειε, λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ,
πᾶσ᾽ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη• ὑψόσε δ᾽ ἄχνη
ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπ᾽ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν.10
Ἀλλ᾽ ὅτ᾽ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ,
πᾶσ᾽ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
δεινὸν βεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
ψάμμῳ κυανέη• τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.11
Homerus de Scylla: ἔνθα δ᾽ ἔνὶ Σκύλλη ναίει, δεινὸν λελακυῖα•
τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
γείνεται, αὐτὴ δ᾽ αὖτε πέλωρ κακόν• οὐδέ κέ τίς μιν
γηθήσειεν ἰδών, οὐδ᾽ εἰ θεὸς ἀντιάσειε.12
Τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες,
πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.13
Μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
ἔξω δ᾽ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου•
αὐτοῦ δ᾽ ἰχθυάᾳ σκόπελον περιμαιμώωσα,
δελφῖνάς τε κύνας τε καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.14
O mihi sola mei super Astyanactis imago!
Sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat.15
Κείνου γὰρ τοιορίδε πόδες τοιαίδε τε χεῖρες
ὀφθαλμῶν τε βολαὶ κεφαλή τ᾽ ἐφύπερθέ τε χαῖται.16
Ter scopuli clamorem inter cava saxa dedere,
ter spumam elisam et rorantia vidimus astra.17
Τῷ δ᾽ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.18
Τρὶς μὲν γάρ τ᾽ ἀνίησιν ἐπ᾽ ἤματι, τρὶς δ᾽ ἀναροιβδεῖ ...
Qualis coniecta cerva sagitta,
quam procul incautam nemora inter Cresia fixit
pastor agens telis, liquitque volatile ferrum
nescius: illa fuga silvas saltusque peragrat
Dictaeos, haeret lateri letalis harundo.19
Ἀμφ᾽ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅν ῥ᾽ ἔβαλ᾽ ἀνὴρ
ἰῷ ἀπὸ νευρῆς• τὸν μέν τ᾽ ἤλυξε πόδεσσι
φεύγων, ὄφρ᾽ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ᾽ ὀρώρῃ•
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε δαμάσσεται ὠκὺς ὀϊστός,
ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν ...
Dixerat.20 Ille patris magni parere parabat
imperio et primum pedibus talaria nectit
aurea, quae sublimem alis sive aequora iuxta
seu terram rapido pariter cum flamine portant.21
Tunc virgam capit: hac animas ille evocat Orco
pallentes, alias sub Tartara tristia mittit,
dat somnos adimitque et lumina morte resignat.22
Illa fretus agit ventos et turbida tranat
nubila.23
Ὧς ἔφατ᾽, οὐδ᾽ ἀπίθησε διάκτορος Ἀργειφόντης.24
Αὐτίκ᾽ ἔπειθ᾽ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ᾽ ὑγρὴν
ἠδ᾽ ἐπ᾽ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·
εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ᾽ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει
ὧν ἐθέλει, τοὺς δ᾽ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει•
τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς Ἀργειφόντης.25
Ac velut annoso validam cum robore quercum
Alpini Boreae nunc hinc, nunc flatibus illinc
eruere inter se certant: it stridor et alte
consternunt terram concusso stipite frondes.26
Illa haeret scopulis, et quantum vertice ad auras
aethereas, tantum radicem in Tartara tendit.27
Οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης
χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ᾽ ἅλις ἀναβέβρυχεν ὕδωρ,
καλὸν τηλεθάον, τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι
παντοίων ἀνέμων καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ•
ἐλθὼν δ᾽ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ
βόθρου τ᾽ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ᾽ ἐπὶ γαίῃ.28
Et iam prima novo spargebat lumine terras
Tithoni croceum linquens Aurora cubile.29
Ἠὼς δ᾽ ἐκ λεχέων παρ᾽ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
ὤρνυθ᾽, ἵν᾽ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι.30
Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπ᾽ αἶαν.Macrobius HOME
bav1575.206 bnf6371.126 bus14.167

Macrobius, Saturnalia, 5, [cap. 5] <<<     >>> [cap. 7]
monumenta.ch > Isidorus > 41 > 6 > 9 > 15 > 1 > 14 > 12 > 6 > 9 > 13 > 10 > 8 > 1 > 6 > 12 > 9 > 8 > 11 > 5 > 14 > 15 > 35 > 1 > 5 > 6

© 2006 - 2026 Monumenta Informatik